Tak samo jak Ty nie planujesz kryzysu.
To miało być zwykłe badanie po wypadku.
A potem padło jedno słowo, które zatrzymało czas. Nowotwór.
W jednej sekundzie przestały mieć znaczenie plany, wyjazdy, projekty.
Liczyło się tylko jedno pytanie: „Czy dam sobie radę i będę żyć?”
I wtedy zrozumiałam coś brutalnego.
Większość ludzi myśli, że ma czas. A czas nie pyta o zgodę.
Budzimy się zwykle za późno.
Dziś pomagam kobietom, rodzinom i przedsiębiorcom zabezpieczyć życie, zdrowie i przyszłość zanim będzie za późno.
Bez straszenia, za to z empatią, konkretem i realnym planem dopasowanym do ich życia.
Wierzę, że spokój nie przychodzi sam. Trzeba go zaplanować wtedy, gdy jeszcze możesz to zrobić.
Z wyprzedzeniem.
